درد و دل از که می کنی ای دل بی وفای من

درد و دل از که می کنی ای دل بی وفای من
پیش کسان سخن مران زان دل غم گشای من
ساده تویی سرا منم مروه تویی صفا منم
بی منُ بی توکی شود شعله براین سرای من
عیب دگر مزن براین صور و سرات بی حزین
درگه و خانگاه من روشن از این دعای من
خار پسندم ار چنین منت گل شود برین
بی همه گر خود آ مهین با همه غم جزای من
شیخُ شبی شرابُ ظن، نور خفی سخا به تن
کی به جفای جان خفا گر تو خفا خدای من

روح اره سلیمی